Triangel wandeling

Onderstaande deelnemers liepen tijdens de georganiseerde wandelreis van mei 2014 de nieuw uitgestippelde 3-daagse wandeling 'Triangel' en deelden hun ervaringen met ons. Hartelijk dank Marian & Jan, Leen & Annette en Willek & Jop voor julie inbreng! Dank ook aan Annelies, Alied en Diederik voor de foto's!

Ook zin in een georganiseerde wandelvakantie inclusief gids, accommodatie en heerlijke maaltijden op basis van vol pension? Kom dan ook naar ons wandelparadijs in Portugal!

De Triangel wandeling

Dag 1: Castelo de Vide naar Beira
Dag 2: Beira  naar  Marvao
Dag 3: Marvao naar Castelo de Vide naar Pomarinho

Ervaringen van Marian en Jan Kroon


Dag 1 - Castelo de Vide naar Beira

Na het ontbijt met busje en taxi vanaf Pomarinho onder leiding van Dolf, Ineke en Annemieke met bagage vertrokken naar Castelo de Vide. Auto's bij de vestingmuur geparkeerd, rugtassen en wandelstokken uitgedeeld onder de gegadigden, taxi met bagage door laten rijden naar Beira en de wandelgroep (11 personen) ging met leiding welgemoed op pad naar Beira ca. 10 km verder.

castelo de videWe liepen Castelo de Vide uit, volop uitzicht over de omgeving en huizen, bloemen en planten bekijkend. Ne een paar kilometer kwamen we  bij een vervallen klooster aan. Dolf gaf een toelichting. Een van de wandelaars verstapte zich en een verstuikte voet was  geboren. Mia kon nog wel doorlopen, maar het was wel pijnlijk. Het begon geleidelijk aan te regenen, pak aan , pak uit, pak aan, pak uit en uiteindelijk pak aan!

Een avontuurlijke tocht over wegen, paden en ook door stevige begroeiing van 1-2 meter hoog. Was door de gemeente niet goed bijgehouden. Soms werk voor menselijke buldozers om een pad te banen. Bij het volgende begroeide pad week een aantal uit naar het naastgelegen weiland. Dit bleek aanzienlijk makkelijker te lopen. Uiteindelijk kwamen we weer bij elkaar. De aandacht voor het mooie landschap was door de regen toch wel tanende.

Trainspot in BeiraBij een asfaltweg gingen we rechstaf richting  Beira; toch maar het laatste stuk berg op overslaan vanwege de regen.
Als een stel verzopen katten en katers kwamen we gehuld in regenpakken aan bij onze overnachtingsplek in Beira en wel ‘Trainspot’. De wachtkamer van het voormalige station in Beira was verbouwd tot een zeer geslaagd en comfortabel  hotel met veel historische elementen. Kleren konden we drogen bij een warm haardvuur, de kamers werden verdeeld. Ieder kon zich opknappen en we verzamelden ons  in de publieksruimte met koffie, hapjes en wijn bij het knappend haardvuur. Wat kan warmte dan weldadig zijn met zo'n gezellige groep en onderkomen!

Dolf moest even bijkomen van de vermoeienissen van de wandeling en gewekt worden voor ons gezamenlijke diner in het plaatselijke restaurant. Een lange tafel, lekker eten en drinken en gezellig de dag doorspreken. Na afloop weer doorzakken in Trainspot en daarna maffen op je kamer.

Dag 2 - Beira naar Marvao

Na lekker slapen, douchen, aankleden weer aantreden in de wachtkamer voor het ontbijt. Zijn jouw schoenen al droog? Een grote uitdragerij van allemaal gedroogde kleding, weer gereed om aan te trekken. Maar eerst ontbijten!
Zonnetje kwam al geregeld door; ontbijten op de grens van binnen en buiten. Broodjes, koffie, thee en ook lunch klaarmaken voor onderweg. Bagage klaarzetten, rugtassen inpakken en naar buiten.

Dolf gaf nog een toelichting op de historie van Beira en zijn treinstation met zijn prachtige wachtkamerschitterende tegeltableaux van vergane glorie, die nu weer in de oude luister hersteld wordt. Een welkomstwoord van de eigenaar van het station, tevens de taxichauffeur van  Mia. Helaas, wandelen zat er voor haar niet in, dus met de bagage naar de volgende bestemming: Marvao, de eeuwenoude vestingstad 10 km verder. De rest op pad vol goede moed in een steeds sterker wordend zonnetje.

Eerst een ommetje door het dorp met toelichting van Dolf over huizen, tegelplateaus, honden en vruchtbomen over een bruggetje de natuur weer in. Weer volop allerlei soorten bomen en struiken, bloemen uitbundig in bloei, vogels van allerlei pluimage, gemaaide velden en langzamerhand hoger en hoger wandelend. In een klein dorpje overal op zittend de meegenomen lunch met smaak gegeten en met vocht weggespoeld.  Dan weer verder omhoog over een rotsachtig pad tot we een asfaltweg kruisten.

Dolf had veel moeite met het lopen en pakte zijn telefoon om een taxi te bellen. Op hetzelfde moment stopte wonderwel de bedoelde taxi met chauffeur om hem op te pikken. Toch wel een wonderlijk man, die Dolf.
Vervolgens via een keienpaadje wat steiler omhoog naar de vesting Marvao. De groep werd langzaam uiteen gereten. De zon deed ook zijn werk. Uiteindelijk heeft ieder de vesting bereikt en kon moe maar voldaan op het terras neerzeigen om bij te komen met een drankje naar eigen keus onderwijl genietend van een schitterend uitzicht op 800 meter hoogte.

Dolf en Mia waren ook gearriveerd en door de hotelhouder werden de kamers verdeeld; een leuk hotel in een steegje boven een winkeltje. Zeer ruime kamers, authentiek met eigen badkamer en zeer comfortabel, maar ook gezellig en knus. Tevens een gemeenschappelijke zitkamer en restauratieruimte met koffie, thee en hapjes.

wilde iriswilde gladiool

De rest van de middag zelf in te vullen. Wij maakten een wandeling door het stadje en over de vestingmuur naar het kasteel, dat glorieus van af het jaar 900 de streek beheerste door diverse bezetters. Heel imponerend, gedegen hersteld en in de loop der eeuwen regelmatig herbouwd en uitgebouwd tot een machtig en schier onneembare vesting. Met een vijftal barden hebben wij de waterkelder voor een klankrijk akoestisch muzikaal concert benut.

‘s Avonds van een heerlijk en uitgebreid diner genoten met onder meer regionale gerechten en drank naar keuze. Echter eerst Dolf in het zonnetje gezet met een zelf bedachte muzikale tekst door ieder uit volle borst gezongen. Kadootjes en een emotioneel dankwoord van de jarige. Twee aanwezige Duitse gasten werden door ons enthousiasme aangestoken en deden een duit in het zakje met liederen en toost. Na weer een geslaagde dag en avond terug naar ons hotel, wat nablijven en de koffer in.

Dag 3 - Marvao naar Pomarinho

Hollanders zijn grote (brood)eters dus werd de voorraad geregeld aangevuld voor een smaakvol ontbijt en een stevige lunch voor onderweg. Drank, fruit en koeken waren ook beschikbaar.  Daarna kamers aan kant, bagage en rugtassen inpakken, koffers meezeulen naar de taxi, die met Dolf en Mia op pad ging naar onze eindbestemming Pomarinho.

De wandelaars onder leiding van Ineke en Annemieke werden geacht eerst nog een flink eind te lopen, voordat we onze moede leden op de Quinta konden ontlasten. Voorwaar zeker geen sinecure, maar toch zeer de moeite waard!
Vanuit de hooggelegen vesting daalden wij geleidelijk neer langs bloemrijke bermen en hellingen, waar wat verstrooide huizen een plekje gevonden hadden. Keurig opgeknapte huizen, soms met fraaie tuinen en een zwembad, maar ook rustieke bouwvallen, die aan de natuur teruggegeven waren.

Gegrepen door al dit fraais volgde Riet een groepje, dat in overleg met de leiding een extra uitstapje maakte. Inderdaad, dit liep even mis. De rest van de groep maakte van de gelegenheid gebruik om op een mooie hoge plek met fraai uitzicht te lunchen. Na een poosje melde de zoekploeg  zich weer met de afgedwaaklde Riet, die zich bijna had laten overhalen door een Portugese fietser. Ze werd tijdig van haar voornemen afgehouden en de hele groep slaakte een zucht van verlichting!

Ondanks de tegenwerking van Riet hebben wij de berghelling neerwaarts bedwongen, zij het dat een groepje de afslag miste en rechtdoor ging. De fluit riep ze terug! Weer slingerend langs bloeiende bomen en struiken met allerlei andere namen en fraaie leegstaande ruines zetten wij aan voor de laatste stappen naar Castelo de Vide.

Strompelend over keiige wegen in het oude centrum bereikten wij het terras voor een drankje en hapje. Genietend van onze welverdiende rust en ervaringen uitwisselend over al onze belevenissen werden er vervolgens weer plannen gemaakt over het vervolg.

Een groep wilde weer een ander hoogtepunt meemaken om nog een beter overzicht te hebben van de al enigszins bekende omgeving; een ander deel wilde toch de tocht al wandelend afronden door te voet over wegen en paden Pomarinho binnen te treden. Enkele uren later bereikte de tweede groep hun eindbestemming, wat later ook de eerste groep. Ieder voldaan over hun belevenissen en prestatie. Ook Mia werd uitgebreid ingelicht over onze tocht.
Bijkomen, opknappen, relaxen, biertje, hapje, gezellig bijpraten  in afwachting van weer zo'n heerlijk diner buiten aan de grote tafel: smaakvol, gezond en voedzaam.

De Triangel is een fantastische 3-daagse wandeltocht, goed georganiseerd door een mooie streek, vol afwisseling, voor een beetje wandelaar goed te belopen, eten en verblijf grote klasse, aangename en geinteresseerde begeleiding. Zeer aan te bevelen!!

Ervaringen van Leen en Annette

Ook Leen en Annette, die al eerder deelnamen aan een georganiseerde wandelvakantie op Pomarinho, stuurden ons hun ervaringen.

Na, enige jaren geleden, met veel plezier te hebben deelgenomen aan een wandelvakantie vanuit Pomarinho, hadden wij ons weer aangemeld voor een ‘herhaling’. Vooral door de belofte van Dolf en Phine dat er splinternieuwe routes waren. Op ons verzoek waren wij weer gehuisvest in het privé-verblijf in de middle of nowhere, Casa Redonda.

Een van de nieuwe routes was een Triangelroute en dus, razend benieuwd, vertrokken we op een bewolkte dag van Castelo de Vide voor een prachtige wandeling naar Beira. Onderweg, het was nog wat bewolkter geworden, begon het te regenen. Iedereen trok iets aan een cape of jack en we lunchten ‘droog’ in een verlaten geitenstal. We marcheerden verder en kwamen in de ‘bush’ terecht. Manshoge grassen, waarbij je je in Afrikaanse toestanden waande.

In Beira, onze eindbestemming, werden we opgewacht door de beheerders van het meesterlijk gerestaureerde station. In de restauratie brandde de openhaard, was er verse koffie en thee. Rond de haard was een zee van ruimte voor het drogen van schoenen en rugzakken en boven waren prima slaapkamers voor ons gereed gemaakt. Toen Dolf ons die avond meetroonde naar een restaurant was de regen snel vergeten.

Na een goede nacht vertrokken we voor de tweede etappe richting Marvao. Een stevige wandeling bij goed weer. Onderweg genoten we volop van mooie vergezichten en werd het uiteindelijk, we stegen naar flinke hoogte, zelfs een competitie wie het eerst op het terras zou zitten.

Boven in het vestingstadje genoten we met een drankje van het geweldige uitzicht en de voldoening het te hebben gehaald. En wederom werd overnacht in een heerlijk bed van een prima hotel met knusse zitjes bij de haard. We aten in een restaurant en zongen een splinternieuwe song ter gelegenheid van Dolf's verjaardag. Wat niet voor iedere groep is weggelegd.

Na een goede nacht werd de afdaling ingezet. Slingerend over smalle paden wandelden we onder een blauwe hemel richting Castelo de Vide. De omgeving en het weer waren voor één wandelaarster zo adembenemend dat ze ons even kwijtraakte. In Castelo splitste de groep zich in twee delen op om via verschillende routes naar Pomarinho te wandelen want niemand wilde met de bus terug. Moe maar voldaan kwamen we ‘thuis’' waar weer een heerlijke drie gangen maaltijd werd geserveerd.

Kortom: de triangelwandeling is een mooie toevoeging aan de wandelvakantie van Pomarinho!

De ervaringen van Willeke en Jop

Tot slot de belevenissen van Willeke en Jop die, een jaar na de wandelreis in mei 2013, weer terugkwamen voor de volgende georganiseerde wandelreis vanuit Pomarinho.

Pomarinho revisited! Na een bijzonder geslaagde vakantie in mei 2013, zijn we ook dit jaar weer op wandelvakantie geweest op de Quinta de Pomarinho. Is dat dan niet saai? Nee, absoluut niet! Van de tien wandeldagen hebben we slechts één bekende wandeling gehad!

Op het programma stonden een aantal kersverse wandelingen, waarvan één de driedaagse tocht vanaf Castelo de Vide naar Beira, van Beira naar Marvão en van Marvão weer naar Castelo de Vide met aansluitend de panoramaroute over de berg naar de Quinta. Een prachtig uitzicht zowel over Castelo als over het gebied richting de Quinta!

Het weer was totaal anders dan vorig jaar, met een warm begin, een nat middenstukje (Castelo – Beira) en heerlijk loopweer op het eind. En ook in Portugal was de lente vroeg, dus er stond iets minder in bloei als in 2013.

De ontvangst in Beira in Trainspot was heerlijk! Een prachtige authentieke locatie met alle moderne comfort, maar wel helemaal passend bij de stijl van Dolf & Phine. De open haard werd snel opgestookt om al het natte spul weer te laten drogen.

De wandelingen langs de Tejo waren ook nieuw voor ons, net als die bij Esperança en de tocht in Spanje waarbij vale gieren konden worden gespot. Dat blijft toch een magnifiek gezicht als een groep van die enorme vogels zijn cirkels draait op de thermiek! Ook de aanwezigheid van andere wandelgenoten maakt dat Pomarinho revisited weer heel anders wordt!

We kijken dus vol weemoed terug op een opnieuw geslaagde vakantie in Portugal!

  • Stichting Vrije Recreatie
  • NFI

Onze vakantie nieuwsbrief ontvangen? Schrijf u in!

Quinta do Pomarinho   |   7320-421 Castelo de Vide   |   Portugal   |   (00351) 965 755 341   |   info@pomarinho.com